Verhuizen!?

Hee hoi!

Op dit moment heb ik last van een jetlag en zit ik weer thuis met een lange broek, een dik vest, voor onze houtkachel. Het is hier op dit moment ruim 20 graden kouder dan dat het bij ons was in Thailand. Echt koud! Ik moet toegeven dat ik er wel weer even aan moet wennenā€¦

Gistermiddag zijn wij dus na een lange reis van in totaal 18 uur teruggekomen in Nederland. We vlogen eerst weer van Bangkok naar Abu Dhabi, waar we vervolgens na een tussenstop van 4 uur konden overstappen op een ander vliegtuig richting Amsterdam. Bij beide vluchten zaten wij best wel relaxt. Met de laatste vlucht hadden wij zelfs allebei een hele rij stoelen voor onszelf!! Er zat namelijk niemand naast ons. Heel erg fijn, want zo kon ik lekker liggen en toch nog een paar uur slaap meepakken. Niet dat het veel was, iets is beter dan niets.

Nu ben ik dus weer thuis en besef ik dat mijn vakantie dan toch echt bijna over is. Deze maand heeft mij echt heel erg goed gedaan! Ik heb echt zo ontzettend genoten! Als je zegt dat ik een week ben weggeweest, geloof ik het ook. Ik heb namelijk oprecht niet het gevoel dat ik toch Ć©cht een maand ben weggeweest. Heel bijzonder. Gelukkig ben ik nog vrij tot en met volgende week dinsdagā€¦ En ook dit komt goed uit, want ik ga namelijk weer verhuizen!! Je leest het goed, ik ga dus weer op kamers!

Ik heb de afgelopen maanden heel erg nagedacht over hoe mijn huidige situatie nu is. Ik wilde weer gaan beginnen met een studie in september en dat ik op kamers zou gaan, stond ook al vast. Toch zat het hele idee van het studeren me nog niet helemaal lekker. Ik ben wel echt toe aan iets nieuws en op zich heb ik ook wel weer zin om aan mijn studie te beginnen, ergens voelde het gewoon nog niet goed. Na lang brainstormen ben ik er wel achter gekomen waar dat gevoel nou vandaan kwam. Ik ben gewoon momenteel nog teveel gehecht aan de omgeving waar ik nu woon. Ik heb hier alles wat ik wil en wat ik nodig heb. Ik werk hier, mijn vriendinnen wonen hier (en zullen hier voorlopig nog wel blijven), ik sport hier, ik ken hier de wegā€¦ Conclusie: Ik wil hier eigenlijk nog helemaal niet weg.

Ik had altijd het idee dat als ik aan een studie zou gaan beginnen, ik ook in de omgeving van mijn studie zou gaan wonen. De vorige keer, toen ik aan mijn eerste studie begon, deed ik dit namelijk ook. Op zich was dit prima en heb ik me er ook wel vermaakt, toch viel het allemaal wat zwaarder dan dat ik bij voorbaat had gedacht. Overal hoor en lees je verhalen over dat de studententijd de leukste periode is uit je leven. Op kamers, feestje hier, gezelligheid daar. Lekker zelfstandig worden, weg van je oudersā€¦ Ergens is dit ook zo.. De andere kant van het verhaal is echter ook dat je vooral de eerste weken maar een beetje alleen op je kamer zit te koekeloerenā€¦ En dat er in het begin eigenlijk ook niet heel erg veel aan was. Eenmaal het net allemaal een beetje begon te wennen, stopte ik met mijn studie en kwam ik weer thuis te wonen.

De vorige keer begon ik met een hele andere instelling aan mijn studie. Ik wist namelijk nog niet wat me te wachten stond. Nu weet ik dat wel. En mijn conclusie is dan ook dat de eerste weken echt niet zo rooskleurig zijn als dat overal wordt verteld. De eerste weken zijn vooral heel erg hectisch. Alles is nieuw. Een nieuwe school waar je de eerste weken alleen maar in verdwaald, een nieuwe klas, dikke studieboeken, een studieplanner waar je niks van begrijpt, een hele nieuwe manier van lerenā€¦ En daarnaast komt dan ook nog dat als je op jezelf woont je het hele huishouden moet runnen en je ineens hele dagen ā€˜alleenā€™ bent. Je bent vanaf nu ook echt op jezelf aangewezen. Ik ben blij dat ik al behoorlijk zelfstandig was voordat ik op kamers kwam te wonen. Ik wist bijvoorbeeld al hoe ik de was deed en koken heb ik altijd al leuk gevonden, dus dat kon ik ook al. Toch vergt het allemaal wel weer extra tijd en energie. Vooral ook omdat het een nieuwe omgeving was en ik de eerste weken ook absoluut niet zonder navigatie kon. Het begin is veel. Voor mij persoonlijk, was het allemaal iets teveel van het goede en eigenlijk net niet haalbaarā€¦

En dat klinkt best wel gek, want iedereen in mijn omgeving weet hoe zelfstandig ik eigenlijk ben. Dit is ook gelijk mijn valkuil, want daartegenover staat ook dat ik ontzettend chaotisch ben, ik dingen niet goed kan plannen en ik snel het overzicht kwijt ben.. Daarnaast is mijn energielevel niet heel erg hoog en ben ik daardoor al sowieso sneller moe dan de meeste studenten van mijn leeftijd. Vorig jaar wist ik dat allemaal nog niet en dacht ik dat ik net zoals mijn broer en zus gewoon meteen rechtstreeks op kamers kon gaan en ging ik er vanuit dat het bij mij wel hetzelfde zou gaan verlopen als bij hun… Maar helaas dus niet. In het begin gaat het altijd goed, is mijn energielevel hoog en heb ik alles op orde. Maar dan raakt op een gegeven moment mijn energielevel op. Dit omdat ik nog niet zo goed weet waar mijn grenzen liggen en dus redelijk snel over mijn eigen grenzen ga. Wanneer ik veel energie heb, wil ik ook gelijk veel dingen doen. Dit omdat ik me snel verveel en niet echt kan stilzitten. Op het moment zelf gaat dit dan ook goed, maar op een gegeven moment is het weer klaar. Dan ben ik weer moe, heb ik knallende koppijn en heb ik echt nergens zin in. Mijn motivatie is op zulke momenten ver te zoeken. Op dat soort momenten weet ik ook gewoon niet wat ik met mezelf aan moet. Ik ga dan piekeren, vind alles stom en zie dan oprecht nergens echt het nut meer van in. Ik voel me dan behoorlijk neerslachtig. Dit duurt meestal maximaal 3 dagen en dan is het weer over. Maar in die dagen heb ik echt gewoon geen energie om van alles en nog wat te doen. En het lastige is dus dat ik niet weet wanneer die momenten komen. Soms gaat het echt weken/maanden goed en is mijn energie goed in balans en soms gaat het weken met ups en downs. Juist nu in deze overgangsfase (van middelbare school naar het HBO) zijn mijn emoties heftiger en moet ik goed op mijzelf letten en goed naar mijzelf luisteren. Voorheen deed ik dan niks. Ik hield het voor me en als iemand dan vroeg hoe het met me ging zei ik dat het wel prima ging, terwijl ik me eigenlijk zwaar k*t voelde. Dit jaar heb ik geleerd dat het prima is om je zo af en toe te voelen en maak ik het ook meer bespreekbaar. Op die manier komen er dan ook vaak nieuwe oplossingen naar boven en kan ik alles sneller en makkelijker relativeren. Doe ik dit niet, blijf ik erin hangen… En wordt het eigenlijk alleen maar van kwaad tot erger.

Omdat ik wederom aan een nieuwe studie begin en mijn studie wederom in een andere stad zit, zou ik dit probleem weer gaan krijgen. Wederom een nieuwe studie Ć©n een nieuwe omgeving. En om eerlijk te zijn heb ik hier helemaal geen zin in. Het gaat momenteel juist weer wat beter met me, dat wil ik eigenlijk ook heel graag zo houden. Een nieuwe woonomgeving gaat mij momenteel niet helpen. Soms moet je gewoon accepteren dat sommige dingen al goed zijn, zoals ze zijn.

Nu was mijn conclusie dat ik gewoon in mijn huidige woonplaats wil blijven wonen maar dan wel iets voor mijzelf. Helaas was dat makkelijker gezegd, dan gedaan. In mijn woonplaats is bijna niks te vinden en als er wel iets beschikbaar was zou ik zowat dezelfde huurprijs betalen als een kamer in Amsterdam. Tsja, dat heb ik er dan ook weer niet voor overā€¦

Toch, toen ik in Thailand lekker in een hangmat lag begon ik weer op kamernet te kijken. En daar zag ik dat er een nieuwe kamer beschikbaar was. Betaalbaar, in een super mooi oud ruim monumentaal pand, op een super leuke locatie (al zeg ik het zelf). De advertentie stond er alweer 9 dagen opā€¦ ‘Pff, sowieso dat ik nu te laat was.’ Maar ja, onder het motto niet geschoten is altijd mis stuurde ik de verhuurder een bericht. En de kamer was nog beschikbaar! Ik heb meteen mijn mams laten bellen zodat zij voor mij kon gaan kijken of het iets wasā€¦

En ik had geluk. Terwijl ik op een boot in Thailand aan het varen was, bekeek ik de fotoā€™s die mama op dat moment stuurde. Het zag er allemaal super leuk uit! De kamer is heel erg ruim en heeft ook een erg hoog plafond. Ik had twee uur de tijd om te reageren, anders zou de kamer mogelijk naar iemand anders gaan. Ik ben er gelijk mee akkoord gegaan, zonder dat ik de kamer dus Ć¼berhaupt in het echt heb gezien. Vrijdag krijg ik de sleutel en per 1 juni kan ik er al wonen! In het huis wonen ook een paar huisgenoten, maar wie dat zijn en hoeveel dat er zijn, weet ik dus ook niet. Ik ga het wel zien.

Nu staat er dus wel tegenover dat ik elke dag minimaal 50 minuten reistijd heb per enkele reisā€¦ In het begin wilde ik dit echt niet. Nog een reden om dichterbij school te wonen. Ik vind treinreizen op zich altijd heel erg chill maar die vertragingen vind ik altijd zwaar irritant. Want door vertragingen kom je te laat en zelf heb ik er echt een hekel aan om ergens te laat te komenā€¦ Ik kom nooit te laat. Het feit dat ik nu dan afhankelijk ben van een vervoersmiddel en gegarandeerd een keer mijn overstap mis (dit is namelijk maar 3 minuten) en hierdoor dus ook te laat kom, vind ik dan ook best wel lastig. Maar ja, dit was dan ook het enige nadeel dat ik kon bedenken om mogelijk toch dichtbij mijn school te gaan wonen.

Voor nu kon ik meer voordelen bedenken, dan nadelen. Dus ik denk dat het een goede keuze is! Ik ben er echt blij mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *