‘Na regen komt zonneschijn!!’

Ik keek vanmorgen naar de datum op mijn mobiele telefoon: 14 mei. Een datum waar ik geen leuke herinneringen aan heb. Precies een jaar geleden had ik namelijk vandaag mijn eerste examen.. Engels nog wel. 2,5 uur geconcentreerd lezen. Ik was hier altijd vreselijk slecht in. Ik had wel tien examens geoefend en alsnog kon ik er geen pap van maken. Ik heb door de stress geen een tekst echt gelezen en uiteindelijk alles gegokt. Het gevolg was dat ik jankend de gymzaal uitliep, mijn examen nakeek en zonder normering een mooie 3 had gehaald… En toen moest ik nog 6 examens maken. Wat. Een. Hel.

Ik wist het toen destijds zeker.. ‘Ik slaag dit jaar niet. Ik heb me niet genoeg voorbereid. Ik kan dit niet!’ Een woord: PANIEK! En dat te bedenken dat ik gewoon met allemaal voldoendes het centraal examen in ging. Maar ja, het feit dat dat ene moment, die ene toets, maar liefst 50% meetelde met mijn totale eindcijfer… Ik vond en vind het nog steeds zo ontzettend oneerlijk dat er zoveel afhangt van slechts één toets… Dat ik het niet eens ben met dit huidige systeem is jullie vast en zeker wel duidelijk geworden.

Ik vind het systeem behoorlijk achterhaald en ontzettend ouderwets. Het feit dat ik alleen al voor Nederlands dezelfde literatuurboeken moest lezen als mijn moeder die de 50 al is gepaseerd…

Maar om niet helemaal af te dwalen.

Ik wist het toen allemaal niet meer. Ik moest en zou mijn HAVO-diploma halen. Dit wilde ik echt zo ontzettend graag! Ik wist namelijk dat ik het ergens in me had zitten. Ik moest het alleen nog even doen. Maar ja, dit was makkelijker gezegd dan gedaan.

Op dat moment liep ik echt ontzettend vast. Ik wilde zoooo graag verder. Weg van de middelbare school. Weg van leerplicht. Aan een nieuwe studie beginnen. Op kamers…Maar op dat moment voelde het alsof mijn dromen in duigen gingen vallen en er nooit een einde zou komen aan deze tijd.

En nu, precies een jaar later, heb ik mijn diploma gewoon op zak en zit ik op een prachtig strand in Thailand. Het voelt nog steeds bizar. Een jaar geleden was ik net trotste eigenaar geworden van mijn rijbewijs. Ik wilde verpleegkunde studeren in Eindhoven en later op de spoedeisende hulp of ambulance werken….

Ik ging uiteindelijk niet naar Eindhoven en na tien weken gooide ik mijn verpleegkunde plan alweer in de prullenbak.

Echt een compleet ander toekomstbeeld dan dat ik nu voor ogen heb. Grappig eigenlijk hoeveel je kunt veranderen in een jaar.

Al met al kijk ik wel positief terug op deze hectische periode. Ik weet nu in ieder geval hoe ik het in de toekomst niet moet gaan aanpakken. Ik heb er veel van geleerd. Alles komt ooit wel een keer op z’n pootjes terecht.

‘Na regen komt zonneschijn!!’🍀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *