Aangekomen in Khao Sok!!!

Hee hoi!

Gisteravond zijn wij aangekomen in Khao Sok. We vlogen gistermiddag van Chiang Mai (het noorden) naar Surat Thani (het zuiden). Een vlucht van ongeveer twee uur. Best gek dat je dan nog steeds in hetzelfde land zit.. Als wij vanaf Amsterdam twee uur vliegen zit je al zo in Spanje of Italië.. Maar dat terzijde. De vlucht ging eigenlijk heel erg goed! Echt relaxt kon ik mijzelf niet noemen… We hadden wat turbelentie aangezien het slecht weer was.. En met een klein vliegtuig (een gangpad) heb ik sowieso al sneller het gevoel dat het vliegtuig sneller uit elkaar gaat vallen… Maar al met al ging het goed. Ik wist mijzelf af te leiden en voor we het wisten stonden we alweer op de grond.

Eenmaal aangekomen op de luchthaven besloten we om een taxi te nemen naar Khao Sok. Dit omdat dit de snelste manier was en we sowieso nog twee uur moesten rijden. De prijzen liggen al ‘klaar’ en hier moesten we dus officieel 1800 baht voor betalen. Irene wilde hiermee akkoord gaan, maar ik had gelezen dat je alsnog kunt onderhandelen ondanks de prijzen al ‘vast’ lagen. Onder het motto niet geschoten is altijd mis bood ik 1400, waarmee de taxichauffeur uiteindelijk akkoord ging met het een bedrag van 1600 baht. Dus dit was wel leuk meegenomen. Als ik een ding heb geleerd hier in Thailand is dat ze hier ALTIJD teveel vragen. Er kan altijd iets vanaf. In het begin vonden we dit nog vrij ‘zielig’ omdat de dingen hier over het algemeen helemaal niet duur zijn… Maar gaandeweg krijg je er handigheid in.

Eenmaal aangekomen in Khao Sok regende het en was het al donker. We waren echt in the middle of nowhere beland. Overal hoorden we krekels en andere rare geluiden (ook apen!!) Niet heel gek, want we zitten enorm dichtbij de jungle!! Een deel van het resort ligt ook in de jungle.

Wij slapen hier (Our Jungle Camp- Eco Resort) de komende 3 nachten (nu nog 2) in een hele leuke bamboehut. Het is een huisje, maar heeft meer weg van een tent. Een luxe tent. Bestaande uit een tweepersoonsbed en een eigen badkamer. Vrij simpel, maar wel schoon en sfeervol!

Omdat het al avond was en we best wel moe waren van de reis besloten we om niet al te laat te gaan slapen. De volgende dag stond kanovaren op het programma, maar aangezien dit pas om 15:00 was konden we lekker uitslapen. Helaas had ik niet heel erg lekker geslapen… Maar dit mocht de pret niet drukken. Het was nu licht en dus konden we eindelijk zien waar we nou daadwerkelijk beland waren.

Wij slapen op een open veld midden in de natuur. Het is hier echt prachtig!

Het restaurant bevindt zich vlak bij onze hut. Hier kijk je echter niet uit op een open veld, maar op een prachtig bos waarachter een rivier stroomt. Zooo gaaf en zooo mooi!!

Nadat we rustig waren opgestart besloten we om de omgeving te verkennen. Er is hier in de buurt niet zoveel te doen en er zijn ook niet heel erg veel restaurants aanwezig… Wel even wennen als je een stad als Bangkok en Chiang Mai gewend bent. We hebben niet eens een 7-eleven gezien!! Maar de omgeving hier maakt alles goed.

In de middag gingen we ruim twee uur kanoën. Helaas mochten we niet zelf de kano besturen, maar des te meer wij wel van de omgeving konden genieten.

Het was heel relaxt! Het had wel iets weg van het bamboe raften (ook zo’n mooie natuur) alleen vonden wij dit leuker. In deze rivier was de stroomversnelling ook wat sneller. Onderweg zagen we vissen en hebben we ook twee slangen gezien! Een groene en een zwarte met gele strepen. De tweede slang was volgens de man die onze kano bestuurde niet heel erg giftig…

Halverwege hadden we een koffiepauze, toevallig tegenover ons resort (waar ik mijn bovenste video heb gemaakt). Hier hebben we toevallig nog twee Nederlanders ontmoet, wat wel erg gezellig was. En na deze korte stop gingen we weer verder.

Eenmaal we weer terug waren in ons resort besloten we om voor morgen een ‘hikingtour’ te boeken. Hier ontmoetten we ook een Amerikaanse vrouw die graag een yogales wilde bijwonen. Dit leek ons ook erg leuk en nog geen uur later begon onze yogales. Wij zitten nu al namelijk twee jaar op jongerenyoga.. (klinkt wat zweverig, is het gelukkig niet). We doen dit vooral voor de gezelligheid (we zijn namelijk een hele leuke, gezellige hechte groep).. Maar ik merk ook dat ik er wel degelijk soepeler van ben geworden. Daarnaast helpt yoga mij ook om meer te leven in het nu. Ik was wel benieuwd of zo’n yogales hier er anders aan toe zou gaan dan bij ons, maar dit viel mee. Heel veel oefeningen waren hetzelfde.

Irene en ik besloten om onze telefoons in de hut te laten, want wij gingen ervan uit dat de yogales vlakbij de receptie zou zijn. En tijdens zo’n yogales heb je geen telefoon nodig.. Dit verliep echter toch net wat anders dan wij gedacht hadden. We liepen meer de jungle in, met allemaal een eigen paraplu in de hand. Het regende echt met bakken uit de lucht. Na een kleine vijf minuten kwamen we aan bij een boomhut, midden in de jungle. We zagen wel een paar boomhutten, maar daar hield het ook bij op. De man die ons de weg wees benadrukte dat we zelf terug moesten lopen na onze les. Ik wist al gelijk dat dit niet goed zou komen.. Maar ik dwong mijzelf om deze gedachte los te laten. Eerst yoga, dan kijken we wel weer verder.

De yogales duurde bijna anderhalf uur en kregen we van een mevrouw genaamd Rossi Rossukol Phansung. Een hele lieve, enthousiaste vrouw. We werden goed aan het werk gezet. Het was namelijk een vrij intensieve yogales. Al met al een hele geslaagde les! Heel bijzonder om zoiets ook midden in de natuur mee te maken. In een boomhut, in de jungle terwijl het met bakken uit de lucht valt. Echt tof!

Toen de les afgelopen was, was het al donker. Wij moesten nu dus zelf terug gaan lopen. Er was een pad met aan de zijkant lampjes. Volgens Rossi moesten we gewoon de lampen volgen. Dit deden we, maar na tien meter hield het pad op. Er waren geen lampen meer en het was er pikkedonker. Stonden we daar. Drie vrouwen, midden in de jungle zonder gids of wat dan ook. Irene en ik ook zonder telefoon.. De Amerikaanse vrouw waar wij onze yogales mee bijwoonde (Ze bleek Susan te heten en woonde in New York), had gelukkig twee telefoons bij zich. We besloten weer terug naar Rossi te gaan (die er gelukkig nog was) en ze besloot om mee te lopen. Gelukkig ook maar, want zonder haar hadden we het oprecht nooit teruggevonden. Ze liep met ons mee de jungle in.. Al schijnend met zaklampen, in de stromende regen liepen wij achter haar aan. Opeens staat ze stil. ‘A snake!’ Fluisterde ze. Wederom een zwarte met gele strepen. We bleven in eerste instantie wachten, maar toen het beest naar ons toekwam, besloten we om een omkeer te maken. Zeiknat van de regen kwamen we aan bij de receptie. Echter niet van ons resort, maar van een resort naast ons gelegen. Zij hebben vervolgens ons resort gebeld met de mededeling dat wij bij hun ‘gestrand’ waren.. We werden uiteindelijk met een wagen opgehaald. Ook dit was weer even heel erg spannend! Rij je daar in het donker. In de jungle, in de stromende regen. Er was nergens een lichtje te bekennen… Na een kleine vijf minuten rijden waren we er gelukkig al. Een leer voor ons is dat wij nooit meer weggaan ZONDER telefoon.. Ook was ik super blij dat Susan er was en dat Rossi uiteindelijk ook bij ons bleef. Wat als zij al weg was geweest? Ik moet er oprecht niet aan denken.. Want als we alleen waren verder gelopen, waren we die slang ook tegengekomen. En ja, wat doe je dan? Wij hebben hier immers geen ervaring mee. Ga dus NOOIT alleen de jungle in. Nooit! Op het moment zelf was ik bijzonder rustig, maar achteraf gezien had dit heel anders kunnen aflopen.

Eenmaal bijgekomen van de lichte schrik gingen we eten in het restaurant bij ons hotel. We aten samen met Susan en hebben hier zeker nog ruim een uur gezellig gezeten. Hoewel wij eerst dachten dat ze eind twintig was, bleek ze al 37 te zijn. Ze leek echt veel jonger, haha. Ze zag dit gelukkig als een compliment. Maar het was wel heel erg leuk! Zo zie je maar.. Reizen kent geen leeftijd.

Morgen gaan we dus de jungle in.. En deze keer wél met een gids!

Tot snel!!

1 gedachte over “Aangekomen in Khao Sok!!!

  1. Hoi Jils (en Irene),
    Fijn om te lezen hoe het gaat en wat jullie doen. Leuk ook dat je Irene even filmt heb het wel al 10 keer bekeken en het voelt alsof ze naar mij zwaait.
    Veel plezier samen en we horen lezen wel weer iets. gr. Janneke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *