HEIMWEE?!

Hee hoii!

Op dit moment is het hier 11 uur ’s ochtends.. Voor jullie is het nog maar 6 uur ’s ochtends, dus ik hoop dat jullie nu nog lekker slapen.

We zijn alweer drie dagen verder en onze eerste week is alweer om. De tijd gaat hier zooooo snel! We hebben echt al zoveel leuke dingen gedaan en gezien. Of ik al heimwee heb? Eerlijk? Nee. Absoluut niet. Ik ben in geen tijden meer zo relaxt, ontspannen en chill geweest als hier. Voor het laatst dat ik zo chill was, was vorig jaar in Ghana. Ik geniet hier echt van elke dag. Het lekkere weer, de fantastisch lieve mensen, het heerlijke eten, de prachtige cultuur. Elke dag sta ik hier op en heb ik zin in wat er komen gaat. De ene dag ondernemen we van alles, de andere dag (zoals vandaag) hangen we de hele dag heerlijk in het hostel. Niks moet, alles mag.

En dat te bedenken dat ik zelfs op het punt heb gestaan om mijn reis naar Thailand te ‘annuleren’. Ik was zooo bang. Ik was al een maand voor vertrek niet te genieten. Iedereen was enthousiast: ‘Gaaf Jils!! Wauw jaloers!!’ Ik ging er maar in mee, maar op dat moment voelde ik me alles behalve enthousiast. Ik wist het namelijk zeker. Dit zou hoe dan ook mijn einde worden. Mijn vliegtuig zou neerstorten, ik zou knettergek worden, gestoken worden door een malariamug of ik zou iets van een hartaanval krijgen… Ik was zoooo bang. Mijn hersenpannen sloegen door in niet helpende gedachten. Tuurlijk, het kan. Mijn vliegtuig naar huis kan neerstorten, ik kan nog altijd gestoken worden door een malariamug en ook een hartaanval kan ik op elk moment van de dag krijgen… Maar he, ik zit hier nu een week. En ik leef nog steeds! Mijn angsten hier zijn nauwelijks aanwezig. Wat ben ik vooralsnog blij dat ik niet naar mijn verstand heb geluisterd.

Ik geef ook toe. Hoe vaker ik in een ander land kom, hoe meer ik het idee krijg dat ik in het verkeerde land ben geboren. In Nederland heb ik namelijk al-tijd stress. De ene dag meer dan de ander… Maar het is altijd aanwezig. Altijd het gevoel hebben van moeten, het gevoel hebben dat ik ‘de rest’ moet bijhouden. Ik moet studeren, ik moet op kamers, ik moet zelfstandig worden, ik moet sporten, ik moet leuke dingen doen… Ik kan er steeds beter mee omgaan en het gevoel van ‘moeten’ is gelukkig wel minder geworden. Ik zie het steeds meer als een vrijwillige keuze en geef ook steeds beter mijn grenzen aan.. Toch blijft het gevoel van moeten ergens bestaan. Het is teveel. Ik vind heel veel leuk en wil daarom ook altijd heel veel doen.. Maar ik kan niet goed keuzes maken.. En daardoor wordt het gevoel van alles moeten uiteindelijk weer groter. Ik ben hier eigenlijk totaal niet voor gemaakt…

Wanneer ik in een ander land ben, in dit geval Thailand, voel ik me vrij. Vooral omdat het hier allemaal minder goed loopt dan in Nederland. Nederland is een van de rijkste landen ter wereld! Wij hebben oprecht alles! Wij hebben goede voorzieningen, wij hebben goed onderwijs, goede ziekenhuizen, schoon drinkwater, fantastische hygiëne… Maar is dit ‘alles’ hetgeen waar wij mensen nou oprecht gelukkig van worden? Word ik daadwerkelijk een gelukkig persoon van al deze luxevoorzieningen? Mijn conclusie: nee.

Mensen hier in Thailand moeten het met veel minder doen, maar zijn naar mijn mening oprecht gelukkiger dan wij Nederlanders. Het feit dat bijna 2 miljoen Nederlanders lijden aan psychische klachten! 2 miljoen! Zo ontzettend veel! Persoonlijk denk ik dat dit aantal in de toekomst alleen nog maar zal oplopen. Want wij Nederlanders willen het nòg beter hebben. Alles moet sneller, beter, mooier en luxer worden. Maar hoe meer wij mensen willen, hoe egoïstischer wij worden en hoe meer we er uiteindelijk aan ten onder gaan.

In Ghana bijvoorbeeld, hadden ze pas echt niks. Thailand is vergeleken met Nederland al behoorlijk armoedig, maar Ghana was echt shockerend! De mensen hebben hier niks. Geen goed onderwijs, geen schoon kraanwater (als de kranen er überhaupt zijn aangesloten), geen hygiëne, geen goede ziekenhuizen… Maar hoor je hen klagen? Nee. Deze mensen lachen alleen maar. Ze dansen, ze zingen. Ze hebben niks… niks als het gaat om voorzieningen. Maar wat ze hier wel hebben? Ze hebben hier elkaar. In dit land is er zoveel liefde. Wat heb ik mij thuis gevoeld in dat land! Deze mensen zijn zo ontzettend positief ingesteld. Echt heel erg mooi! Daarnaast is de sfeer er gewoon heel rustig en relaxt. Ook als ik me in Thailand haast om bijvoorbeeld mijn portemonnee te pakken.. ‘Take your time!! Slowlyyyy’ Nou.. In Nederland ga je dit in een supermarkt voor de kassa nooit horen. Hier had ik allang tien geïrriteerde hoofdschuddende mensen achter me staan…

Dus dat. Ik geniet hier echt heel erg! Gelukkig heb ik nog 3 weken en hoef ik voorlopig niet naar huis. Straks zal ik nog even een aparte blog maken met wat wij de afgelopen twee dagen hebben gedaan. Dit waren namelijk ook twee super toffe dagen!

Tot snel!!

1 gedachte over “HEIMWEE?!

  1. Hey wat super mooi om te lezen dat jullie het helemaal naar jullie zin hebben. Hoe fijn is dit. En het niets moeten is heeeeeeel herkenbaar hoor. Nou geniet er maar lekker van.
    Onwijs veel plezier nog
    Groetjes mirese

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *