Leuk nieuws & hoe zit het met mijn studiekeuze?

Hee allemaal!

Goed, om even terug te komen op mijn vorige post, die was niet geheel positief. En nee, niet iedereen was er blij mee dat ik mijn vorige bericht online had gezet. Want ja, wat bereik ik met zo’n bericht? Nou, helemaal niks. En dat weet ik. Maar soms, soms is het zo fantastisch om chaos van je af te schrijven. Het zet je tot nadenken en helpt bij het verwerken van gebeurtenissen. Dus of ik er spijt van heb? Nee, niet echt. Het is de waarheid. Het is gewoon hoe de situatie nu op dit moment is. En nee, die verandert ook niet binnen een week. Ik ga niet alleen maar leuke dingen plaatsen, want soms krijg je gewoon met minder leuke dingen in het leven te maken. Niet alleen ik. Iedereen. Het hoort erbij. Het leven is niet alleen maar een feestje en daar mag zo nu en dan best wel de nadruk op gelegd worden. Een perfect leven bestaat namelijk niet.

Nu ik dat gezegd heb, ga ik weer verder met waar ik het eigenlijk over wilde hebben. Leuk nieuws & mijn studiekeuze update. Want laat ik eerlijk zijn, ik deel ook liever alleen maar leuke berichten. Ik ben niet geheel een pessimist mocht je dat misschien denken na mijn vorige post. Het leuke nieuws is namelijk dat ik een paar weken geleden ben gevraagd om een artikel te schrijven voor het autisme magazineūüéȬ†Dit tijdschrift komt vier keer per jaar uit en krijg je als je lid bent van de NVA (Nederlandse vereniging voor autisme). Het zal nog een hele tijd duren (op z’n vroegst pas in oktober 2019), maar ik vind het wel echt super leuk dat ze mij hiervoor hebben gevraagd. Ik voel me ergens wel vereerd.

Verder ben ik nog steeds druk bezig met het zoeken naar een nieuwe studie. En nee, dit valt helaas nog niet echt mee. Er is zoooooveeeeeel keuze! En laat ik heel eerlijk zijn, mijn keuzestress wordt hier niet minder door. Ik ga eind april naar Thailand en voor die tijd moet ik me ingeschreven hebben. Moet? Nee, het hoeft natuurlijk niet. Maar ik wil wel graag in september weer studeren. Ik heb heel erg veel gesprekken gevoerd met vooral mijn familie, over mijn studiekeuze. En ik ben voorlopig ook nog niet uitgesproken. Want wat wil ik? En wat zie ik mijzelf in de toekomst doen? En wat zien zij mij in de toekomst doen? Uiteindelijk trek ik natuurlijk mijn eigen plan. Toch neem ik bijna alle tips van ze graag in ontvangst. Want zien zij mij een bepaalde opleiding wel doen? Denken zij dat die ene opleiding die mij op zich wel interessant lijkt, haalbaar is? Nou, welke studies heb ik dan zowel op het oog?

Omdat ik natuurlijk veel met schrijven bezig ben en dat ook gewoon ontzettend leuk vind om te doen, kreeg ik al veel te horen dat ik meer in die richting moest gaan zoeken. Misschien iets van journalistiek? Ik ben me in deze opleiding gaan verdiepen en heb ook twee open dagen bezocht. Mijn conclusie was al snel dat dit niet iets is waar ik echt naar op zoek ben. Het is vooral de keiharde wereld, waarin je altijd het beste resultaat moet leveren, dat mij totaal niet aanspreekt. Ik ben al een behoorlijke perfectionist, ik denk niet dat zo’n opleiding als dit voor mij heel erg helpend is. Daarnaast ben ik ook niet iemand die hele dagen met het nieuws bezig is, of iemand die ontzettend ge√Įnteresseerd is in de politiek. Dus ja, schrijven vind ik leuk en blijf ik ook zeker wel doen, maar journalistiek is denk ik niet mijn ding.

Toen begon ik weer na te denken wat ik wél leuk vond aan de opleiding verpleegkunde en waar ik nou echt op afgehaakt ben. Want, waarom had ik voor verpleegkunde gekozen? Als allereerst gewoon omdat ik met mensen wilde werken. Ik wilde mensen later kunnen helpen. Omdat ik biologie op de middelbare school een van mijn leukste vakken vond en daarnaast scheikunde had wat ik ook nog niet eens zo mega saai vond (wel allebei vrij lastig), had ik toen het idee dat het medische mij wel aansprak. Door het medische samen te voegen met het willen werken (samen) met mensen, kwam ik al snel uit op verpleegkunde. Ik kwam er echter al snel achter dat ik het medische toch niet zo leuk vond als dat ik van tevoren had verwacht. Dus misschien toch iets met mensen zonder dat het (te) medisch is?

Toen ik tegen mijn nicht zei dat ik communicatie&samenwerking het leukste vak van mijn opleiding vond, vertelde mijn nicht dat zij dat soort vakken heel veel hadden op haar opleiding. Ze is zelf pedagoog en ze zei dat pedagogiek misschien wel iets voor mij is. Ik moest in eerste instantie lachen. Ik? Pedagogiek? Nou, dat wist ik nog niet echt. Ik moet ook wel eerlijk toegeven dat ik niet eens zoveel van die opleiding afwist. Behalve dat het iets met opvoedkunde is. Ik ging me erin verdiepen, ging naar open dagen en daarnaast heb ik twee meeloopdagen gehad. Ik moet toegeven dat ik de opleiding interessanter vind dan dat ik bij voorbaat had gedacht. Het is echt ontzettend breed en je kunt echt op zoveel verschillende plekken werken. Toen ik las dat je ook kunt werken met kinderen/jongeren/ouders van kinderen met ASS werd ik best wel enthousiast. Ik zeg heel eerlijk dat het mij oprecht ontzettend interessant lijkt om juist met die doelgroep te kunnen werken. Juist omdat ik als geen ander weet hoe het is om met autisme te leven. Maar laat ik eerlijk en realistisch zijn, als ik zo’n opleiding daadwerkelijk wil doen, gaat het zeker niet makkelijk worden. Het is een opleiding waar je ontzettend veel moet reflecteren en waar je jezelf voortdurend tegen gaat komen. En ja, dat is eng. Want je gaat dan ook feedback krijgen en geconfronteerd worden met je eigen gedrag. Toch ook wel weer heel belangrijk. Zonder zelfkennis ben je uiteindelijk nergens. Ik heb de laatste twee jaar echt ontzettend veel over mijzelf en van mijzelf geleerd, maar ik ben voorlopig nog zeker niet uitgeleerd. Naast pedagogiek ga ik ook nog bij Social Work kijken omdat pedagogiek steeds meer onder Social Work valt en op meer scholen wordt aangeboden.

Wat ik nog meer eng vind aan zo’n opleiding is omdat het ergens gewoon niet klopt. Als ik kijk naar mijzelf denk ik dat ik het kan, als ik weer dingen lees over autisme en sociale vaardigheden begint de twijfel toe te slaan. Lijkt me dit daadwerkelijk interessant? Of wil ik dit doen om mijn sociale vaardigheden te bewijzen? Is een vraag die ik mijzelf de laatste maanden heel veel heb afgevraagd. De hele economische, bedrijfskundige, marketing dingen vallen bij mij sowieso af. Daarnaast wil ik ook geen Engelstalige opleiding doen, ben ik niet ge√Įnteresseerd in technologie, medische dingen vallen ook al af.. En nee, ik wil ook geen docent worden. Er blijft oprecht niet mega veel over. Maar ja, autisme en een sociale opleiding? Dat stereotype beeld blijft knagen. Ik zeg eerlijk, zo blijf je ook aan het twijfelen. Toch weet ik dat er ook artsen, psychologen, verpleegkundigen en noem het maar op zijn die ook een vorm van autisme hebben. Dus het kan wel degelijk. Mijn familie denkt dat ik dit kan en dat als ik dit wil, ik dit ook gewoon moet gaan doen. Je moet immers een studie kiezen waar je interesse naar uit gaat.

Aan de andere kant… Ik ben heel muzikaal en ook wel creatief. Ik heb een paar jaar geleden ook even nagedacht over muziektherapie. Ik ben namelijk eigenlijk al mijn hele leven met muziek bezig. Ik begon met blokfluit, ging naar een kinderkoor en vervolgens leerde ik dwarsfluit en piano spelen. Ik moet toegeven, ik heb een jaar best wel stil gezeten. Ik kon mij er gewoon niet toe verzetten om een nieuw pianostuk in te studeren. Diep van binnen wilde ik weer meer met zingen bezig zijn. Ik zing eigenlijk van jongs af aan best wel veel, maar wel als mijn ouders de deur uit zijn. Zingen voor mensen vond ik¬† de laatste jaren (en nog steeds) doodeng. En dat terwijl ik het vroeger fantastisch vond als ik weer een solo mocht zingen voor X aantal mensen. Musicalster, dat is wat ik vroeger eigenlijk wilde worden. Plankenkoorts? Nee, dat woord stond niet in mijn woordenboek. Omdat ik dus weer graag met zingen bezig wilde zijn, maar ergens bang was dat het nergens naar klonk heb ik mijzelf een schop onder mijn %&^&& gegeven en ben ik op zoek gegaan naar zangles.¬† Zo gezegd, zo gedaan en mijn zangles stond vast. Ik heb nu twee lessen gehad en ik vind het echt super leuk om te doen. Mijn zanglerares is ontzettend enthousiast, vind dat ik een mooi stemgeluid heb en daarnaast is mijn bereik heel erg hoog. Ze vroeg of ik ooit heb overwogen om aan het conservatorium klassieke zang te gaan studeren. Ik moet toegeven dat ik dit zeker als een compliment zie. Zelf ben ik vrij bescheiden en heb ik het hele conservatorium idee al een paar jaar uit mijn hoofd gezet. Alleen al het idee dat je dan auditie moet doen maakt me aan het huiveren. Daarnaast ben ik voor dit jaar al te laat en zou ik op z’n vroegst pas in 2020 kunnen beginnen. En tot slot is hier natuurlijk vrijwel geen werk in te vinden. Natuurlijk moet je doen wat je leuk vind, maar of ik van mijn hobby daadwerkelijk mijn werk wil gaan maken? Heb ik het ervoor over om uren bezig te zijn met muziek? Dan wordt muziekmaken wel zo’n plicht. En daarnaast die onzekerheid of je er later √ľberhaupt een baan in vind… Ik ben niet echt gemaakt voor onzekerheid. Hoewel, zekerheid heb je natuurlijk nooit.

Ik zeg heel eerlijk, het blijft echt ontzettend lastig. Er zijn dus wel opleidingen die mij wel degelijk aanspreken, maar elke opleiding heeft weer voor- en nadelen. Ik heb geen een opleiding waarvan ik 100% zeg van yes! Dit is het! Mijn ouders zeiden ook dat ik nog een jaar gewoon kan gaan werken, maar ik zeg heel eerlijk dat ik daar nu al klaar mee ben. Het is voor het eerst sinds een paar maanden dat ik school weer langzamerhand begin te missen. Ik zie dat maar als een goed teken. Ik zou toch een keer de knoop door moeten hakken, omdat het denk ik wel een van deze opleidingen gaat worden. Ik heb binnenkort een proefstudeerdag bij muziektherapie staan en daarnaast ga ik nog meelopen met de opleiding Social Work.

Ik ben benieuwd!

3 gedachten over “Leuk nieuws & hoe zit het met mijn studiekeuze?

  1. Ha JIls,
    Dat klinkt indd bijna allemaal erg positief en hopelijk heb je snel helderheid. Je hebt al een selectie gemaakt en blijft een kleine keuze over. Succes!

  2. Ik hoop dat het je lukt om een goede studiekeuze te maken.
    Ik moet zelf ook (opnieuw) een studiekeuze maken en heb pdd-nos. Ik vind je blogs erg leuk om te lezen.

  3. Hoi,
    Ik hoop dat het je lukt om een leuke studie te vinden.
    Ik ben ook (opnieuw) bezig met het maken van een studiekeuze en heb ook pdd-nos. Ik vind je blogs erg leuk om te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *