Terugblikken op 2018!!

Hee allemaal!

We zijn alweer twee weken verder nadat ik mijn laatste bericht heb gepost en ik besef me ineens dat 2018 alweer bijna voorbij is.

2018. Wat een jaar. Zo ontzettend snel gegaan. Een jaar waarin bij mij zo ontzettend veel is gebeurd! Vandaag blik ik terug op hoe ik dit jaar heb ervaren en wat ik allemaal heb gedaan.

Ik weet nog precies hoe ik mij een jaar geleden voelde. Gestrest, radeloos, verdrietig, angstig, hopeloos…. Ik zat in mijn examenjaar en had kerstvakantie. Ik had nog twee weken voordat mijn tweede toetsweek begon en ik wist gewoon niet wat ik met mijzelf en de zenuwen aanmoest. Ik had slapeloze nachten, sliep hele dagen gemiddeld niet meer dan 5 uur. Dag in, dag uit leefde ik in stress. Iedereen die maar bleef zeggen dat ik niet zo moest gaan stressen en dat het allemaal wel goed zou gaan komen… Makkelijker gezegd dan gedaan. Naast het feit ik examenstress had, liepen mijn rijlessen ook niet lekker. Ik had al ruim zes weken mijn rijbewijs kunnen hebben maar in plaats daarvan werd op 21 december 2017 mijn herexamen geannuleerd omdat ik niet in staat was om examen te doen. Mijn vertrouwen in eigenlijk alles was weg.

2018 begon daarom voor mij allesbehalve goed. Het begon namelijk met leren, leren, leren, leren, leren, stress, lange schooldagen, rijlessen, buitenschoolse activiteiten… En voor ik het wist was daar alweer mijn tweede toetsweek. Na mijn tweede toetsweek ging alles weer verder. Leren, leren, leren, leren, lange schooldagen, rijlessen, werk, buitenschoolse activiteiten, sociale activiteiten… En daar was in maart alweer mijn derde toetsweek. Nu duurde mijn toetsweek twee weken en kreeg ik wederom zeven vakken getoetst. Dit keer waren het geen 100 minuten toetsen, maar 180 minuten toetsen. Ik werd nog net niet gek. Wat een chaos. Ik kon me niet concentreren, werd gek van elk soort geluid in het toetslokaal. Ik kon me er gewoon niet voor afsluiten. Mensen die schrijven, mensen die hysterisch door hun toets bladeren, mensen die markeren, mensen die tikken met hun pen, iemand met een loopneus, iemand die iets tussendoor ging eten, schuin voor me nog iemand die met zijn been liep te wiebelen en tot slot zat ik natuurlijk weer achter een persoon die ook nog eens ontzettend naar zweet stonk. Heerlijk die toetsweken. Echt genieten! Gelukkig zat ik bij mijn laatste toetsen helemaal vooraan, waardoor ik mij nog deels kon afsluiten voor alles. Dit heeft uiteindelijk wel mijn cijfers gered.

Na mijn derde toetsweek ging het leven weer verder. Alle schoolexamens zaten er nu op. Het centraal examen was nu in zicht. Maar niet alleen mijn centraal examens waren in zicht, ook mijn auto praktijkexamen was weer in zicht. Na lang oefenen, bloed zweet en tranen, kwam er na ruim drie maanden even weer licht in de duisternis. Op 13 april was ik EINDELIJK geslaagd voor mijn praktijkexamen. Ik ben nog steeds ontzettend trots op mijn rijbewijs.

   

Nu ik weer iets kon afstrepen kon ik mij volledig focussen op mijn centraal examens. Samen met een vriendin zat ik een paar weken voordat de examens begonnen in de vakantie, bijna elke dag terwijl het super warm en zonnig was, in de bibliotheek te zwoegen. Allemaal voor het goede doel….

Een paar dagen voordat mijn examens begonnen, 9 mei, was ik jarig en mocht ik 18 kaarsen uitblazen. Ondanks ik nog altijd gestrest was en ik eigenlijk ook niet echt in de feeststemming was, heb ik een leuke verjaardag gehad. We gingen als gezin gezellig uiteten. En daarnaast mocht ik vanaf dat moment zelfstandig autorijden. De eerste keer alleen achter het stuur heb ik mijn oudere broer en zus opgehaald van het station. Het was nog geen tien minuten rijden. Maar wat was dit spannend!!!!

    

14 mei was daar eindelijk het moment: De examens waren nu echt begonnen en weer zat ik ruim twee weken volledig in stress. Het moest nu gebeuren, ik wilde het perse halen. Ik wilde klaar mijn met de middelbare school. Ik had goed geleerd, ik kende eigenlijk alles. Maar wat gingen mijn examens slecht. Weer duurden alle examens 180 minuten, weer diezelfde ellende als mijn toetsweek daarvoor. Maar gelukkig komt aan alles een einde en wat was ik, ondanks ik mijn examens verknald had, opgelucht toen alles voorbij was. 28 mei na mijn biologie-examen liep ik nog net niet juichend de gymzaal uit. VAKANTIEE!! Nu was het alleen wel wachten op de uitslag: 13 juni 2018. Maar eerst vakantie vieren.

Ik ging met mama twee dagen naar Scheveningen. We gingen naar de musical de Lion King. Oprecht een prachtige musical en na afloop gingen we nog langs het Holland Casino. Want ja, ik was tenslotte 18 geworden. Nu mocht het! We snapten niks van alle spellen, maar hebben wel ontzettend veel gelachen die avond. Voor het eerst sinds een jaar kon ik weer zorgeloos genieten. Na dit leuke uitstapje heb ik nog twee heerlijke weken gehad. Mijn eerste deel van de vakantie sloot ik af met een super gezellig eindexamengala.

Eenmaal het 13 juni was, wist ik al voordat ik gebeld werd hoe laat het was. Ik was gezakt. Het kon gewoon niet anders. MAAARRR het was nog niet voorbij want ik had nog een herexamen!!! Weer sprong ik nog net niet van blijdschap de lucht in. Ik moest maar een 5,6 halen voor wiskunde. Ik wist dat ik dit kon. Dit moest goed komen. Na twee leuke vakantieweken deed ik een nieuwe batterij in mijn grafische rekenmachine, toverde ik mijn wiskundeboeken weer tevoorschijn en klom ik weer in mijn pen. Om extra voorbereid het herexamen in te gaan had ik mij aangemeld voor een examentraining. Het hele weekend van 9:00 tot 17:00 werkte ik aan wiskunde. Ik was nu zo ontzettend dichtbij…

Op 19 juni zat ik weer in de gymzaal te ploeteren. Het was pittig, maar ging wel aardig. Nu moest ik weer tien dagen wachten op de uitslag…. En hoewel ik de eerste keer niet echt zenuwachtig was voor de uitslag, was ik dat nu wel. Ik had mijn examen al zelf nagekeken en het zou erop of eronder worden. Gelukkig kwam daar eindelijk het verlossende telefoontje en was ik geslaagd!! Ik had een 6,6 gehaald voor mijn herexamen. Een mooie voldoende. Ik had nu gewoon mijn HAVO-diploma gehaald! Ik heb me echt in geen tijden zo ontzettend machtig, trots en blij gevoeld als dat moment. Ik vond het gewoon terecht dat ik mijn diploma gehaald had. Ik had er hard voor gewerkt.

Twee dagen na het verlossende telefoontje stond alweer de volgende uitdaging voor de boeg. Samen met drie vriendinnen ging ik voor een week op vakantie naar Frankrijk mét de auto. Ikzelf had nog maar net twee maanden mijn rijbewijs en een andere vriendin van mij had nog maar drie weken haar rijbewijs. Ik heb ons, maar vooral mijzelf, volledig voor gek verklaard om dit te gaan doen. Ik was een behoorlijke paniekpiet tijdens mijn rijlessen. Amper drie maanden daarvoor gingen mijn rijlessen best nog wel dramatisch. Ik naar Frankrijk rijden? Dat zou toch nooit goed gaan komen? Toch gingen we de uitdaging aan en reden wij met zijn vieren (waarvan drie een rijbewijs hadden) naar Frankrijk.  Het was spannend, maar ging zo ontzettend goed! We hebben echt een hele leuke en gezellige week gehad waarin we veel auto hebben gereden. Na deze week waren wij allemaal weer een hele ervaring verder.

Een paar dagen na thuiskomst was daar dan eindelijk de diploma-uitreiking!!! Eindelijk kon ik dat ene papiertje in ontvangst nemen en dat betekende ook dat ik wederom definitief een hoofdstuk af kon sluiten. Wederom een herinnering waar ik megatrots op terug kan kijken.

Nu ik weer een hoofdstuk af had gesloten keek ik weer uit naar het volgende mooie moment. Ik was namelijk al maanden aan het sparen om mee te kunnen met een jongerenreis naar Ghana. Dit om een indruk te krijgen van een derdewereldland en ook om een beetje vrijwilligerswerk te kunnen doen. Ik ging uiteindelijk samen met zeven andere, toen nog, wildvreemde jongeren en een reisleidster van ook nog maar 23, op pad. Het was en is oprecht mijn meest indrukwekkende reis ooit geweest. 17 dagen heb ik een indruk kunnen krijgen van dit land. En oprecht, ergens heb ik best wel heimwee. Altijd lachende, dansende en zingende mensen om je heen. De mensen daar zijn zoveel positiever ingesteld dan wij Nederlanders. Terwijl ze daar helemaal niks hebben. Ik heb geleefd op een manier zoals wij alleen maar van films kennen. In kleine hutjes, zonder voorzieningen. Geen elektriciteit, geen Wi-Fi, geen toilet, geen wastafel, er was überhaupt geen water in en rondom het huis aanwezig. En als je naar het toilet moest? Nou, dan liep je gewoon naar een open veld en zocht je daar een leuk plantje uit. Daarnaast heb ik zelfs een lokaal ziekenhuis van dichtbij bijgewoond. Ik werd ziek en moest samen met nog een reismaatje een nacht in een klein ziekenhuis doorbrengen. Dit was alles behalve prettig. toiletten die je niet kon doorspoelen en die onder de kots en ontlasting lagen, wederom geen aangesloten wastafels, gebrek aan (ervaren) ziekenhuispersoneel, stroom dat er ’s nachts afgehaald werd waardoor je gewoon geen licht aan kon doen. Het leek wel een film, zo heftig was het. Verder hebben we een aantal dagen doorgebracht op een school waar we allerlei activiteiten konden doen met de kinderen. Ook dit was ontzettend indrukwekkend, maar ook ontzettend leuk. Hoe gefascineerd kinderen daar zijn omdat jij blank bent. Echt heel bijzonder.

Over dit land ben ik morgen nog niet uitgesproken. Maar wat was dit een ontzettend indrukwekkende, maar ook een ontzettend mooie ervaring.

  

Langzaam maar zeker was het einde van mijn zomervakantie weer in zicht. Maar voor het zover was, liep ik weer tegen een nieuwe uitdaging aan. Ik had namelijk een kamer gevonden en zou vanaf nu op mijzelf gaan wonen! Vanaf nu woonde ik in een huis met vijf andere huisgenoten, waarvan er vier internationaal zijn. Aangezien mijn Engels niet fantastisch is, vond ik dit wel erg spannend. Ook dit wende echter al snel. Met handen en voeten kom je al een heel eind. Ik woon nu ruim vier maanden op mijzelf en ik moet zeggen dat ik echt een heleboel heb geleerd de afgelopen maanden. Met een paar huisgenoten heb ik echt super leuk contact. Door op jezelf te wonen leer je een heleboel, maar door samen te wonen met internationale mensen leer je pas écht veel.

Mijn studie ging in september van start. Hoewel ik de sfeer van mijn school super gezellig vond en ik in een super leuke, gezellige klas terecht kwam, bleek de opleiding toch niet helemaal mijn ding te zijn. Halverwege november ben ik dus gestopt met mijn opleiding en vanaf dat moment werk ik weer en ben ik de ene open dag naar de andere meeloopdag aan het bezoeken. Conclusie: Ik ben er voor nu nog niet uit wat ik wél wil gaan studeren…. Ik heb nog tot 1 mei. Hopelijk kan ik voor die tijd de knoop doorhakken.

De afgelopen week heb ik gezellig kerst gevierd en morgen ga ik gezellig met mijn zus in Nijmegen het nieuwe jaar inluiden.

Ik ben heel erg benieuwd wat ik allemaal in 2019 ga doen en ga meemaken. Ik heb al zeker een paar leuke plannen staan, maar daarover vertel ik later meer. Daarnaast hoop ik vooral een studie te vinden waar ik echt helemaal op mijn plek ga zitten. En die mij ook voor meer dan twee maanden weet te boeien. Ik doe mijn best, maar zo’n keuze kun je niet in een dag maken. Helaas.

Voor nu ben ik weer iets te enthousiast geweest en is mijn bericht weer veeeeeel te lang geworden…..

Iedereen een hele fijne jaarwisseling en tot volgend jaar!!

2 gedachten over “Terugblikken op 2018!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *