Stoppen of doorgaan? Definitief besluit studiekeuze

Hee allemaal!

We zijn alweer twee weken verder…. Wat gaat de tijd toch snel!! Hoewel, sommige dagen zijn snel gegaan andere dagen duurden lang.

Drie weken geleden plaatste ik hier op mijn blog dat ik zat te twijfelen over mijn studiekeuze. En hoewel ik het een hele moeilijke keuze vond heb ik de knoop definitief doorgehakt en heb ik besloten om toch te gaan stoppen met mijn opleiding Hbo-V. Vanaf het moment dat ik mijn bericht online had gezet is mijn twijfel niet meer weggegaan. Ergens had ik de hoop dat ik weer gemotiveerd zou worden en dat ik mijn opleiding toch weer heel erg leuk zou gaan vinden. Ik snapte het ook gewoon niet. Ik wist al zo ontzettend lang dat ik dit wilde gaan doen, dat ik mijzelf amper kon geloven dat ik het toch niet zo leuk vond. Daarnaast volg ik deze opleiding nog maar twee maanden, hoe kan het nou dat ik nu al kan beslissen of ik het nou écht leuk vind of niet. Toch kan ik mijzelf niet langer voor gek houden en is dit inderdaad niet mijn droomopleiding. Maar hoe kan dat dan? Wat vond ik er niet leuk aan? En wat nu?

Ruim anderhalf jaar geleden kwam ik in aanmerking met een opleiding waar je opgeleid kon worden tot operatieassistent of anesthesiemedewerker. Dit was een extra ‘stroming’ naast dat je de reguliere verpleegkunde opleiding volgt. Deze opleiding is op een aantal plekken in Nederland te volgen waaronder op Fontys en het Saxion. Omdat ik in eerste instantie perse ‘ver weg’ op kamers wilde wonen, wilde ik deze opleiding op Fontys Hogescholen gaan volgen. De sfeer op de school vond ik erg prettig en nadat ik met volle enthousiasme weer thuis kwam na een proefstudeerdag wist ik het zeker, dit is wat ik wil gaan doen.

Helaas was er op Fontys een numerus fixus voor deze opleiding wat dus inhield dat er maar een X aantal mensen werd toegelaten. Op de selectiedag werd verteld dat ongeveer de helft van de deelnemers zou gaan afvallen. Het was dus erop of eronder. Mijn selectiedag bestond uit een paar opdrachten (niet heel erg bijzonder) en verder een motivatiegesprek (hier ging het vooral om). Hoewel ik mijn motivatiegesprek goed vond gaan vond ik het hinderlijk dat ze vooral inzoomde op mijn cijferlijst, deze moesten we namelijk ook opsturen. En ja, mijn cijfers waren allemaal voldoende maar verder niet heel erg bijzonder. Daarnaast merkte ik dat er een heleboel mensen tussen zaten die eigenlijk veel meer van de opleiding afwisten en eigenlijk nog enthousiaster waren dan dat ik eigenlijk was….

Een paar weken later kreeg ik een mail met dat ik niet was toegelaten voor deze opleiding en ik moet toegeven dat ik daar eerst best wel van baalde, wat ook logisch is. Toch kon ik mij er al snel overheen zetten en nam ik me voor om maar gewoon de reguliere opleiding verpleegkunde te gaan doen. Je kan je immers later altijd nog specialiseren. Vanaf dit moment wist ik dat ik gewoon verpleegkunde wilde gaan studeren. Nou kun je denken, waarom ben je dan niet naar het Saxion gegaan? Hier was immers geen numerus fixus… Toch leek mij dit geen verstandig idee. De opleiding is namelijk hetzelfde als de reguliere verpleegkunde opleiding alleen dan heb je nog 8 uur extra studielast vanwege de ‘extra’ O.K route. En omdat mijn examenjaar niet geheel makkelijk verliep zette ik dit idee definitief uit mijn hoofd. Ik heb mij verder niet meer georiënteerd in opleidingen, want verpleegkunde sprak mij wel ontzettend aan.

Nou waren de eerste weken wel interessant en heel erg leuk, mede doordat alles nieuw is. Eindelijk had ik geen vakken meer als aardrijkskunde en scheikunde. Eindelijk, na 6 jaar leerde ik weer compleet wat anders. Toch toen ik weer eenmaal moest leren merkte ik dat ik het allemaal minder interessant vond dan ik in eerste instantie had verwacht. Het medische sprak mij eerder heel erg aan, maar door deze opleiding ben ik erachter gekomen dat ik dit minder boeiend vind dan ik in eerste instantie had verwacht. Wanneer ik mijn boek anatomie & fysiologie doorblader vind ik het oprecht een prachtig studieboek om te zien. Ook de inhoud bestaat uit een heleboel interessante afbeeldingen. Maar wanneer ik het lees kan ik moeilijk mijn aandacht erbij houden. De stof pakt niet. Biologie was altijd wel één van mijn favoriete schoolvakken, toch gaat dit boek een grote stap verder. Je moet diverse medische verbanden met elkaar kunnen leggen en heel simpel, ik ben hier gewoon ontzettend slecht in. Daarnaast vind ik het ook niet bepaald nuttig om te moeten leren hoe dingen op celniveau of weefselniveau zijn. Dus mijn enthousiasme en motivatie verdwenen als sneeuw voor de zon. Natuurlijk heb ik nog een boel andere vakken, maar deze vond ik allemaal nog een stuk saaier dan geneeskunde (waaruit onder andere anatomie & fysiologie bestaat).

Toen zeiden er nog een paar mensen in mijn omgeving dat dit er gewoon even bij hoort. Dat ik mij hier even overheen moest zetten en dat wanneer ik stage zou gaan lopen het allemaal een stuk leuker zal gaan worden. Ik weet haast wel zeker dat ik de praktijk veel leuker zal gaan vinden dan de theorie, maar je loopt helaas pas stage vanaf het tweede jaar…. En dat betekent dat ik mij dit jaar nog wel op de ‘saaie’ theorie moet storten, waar ik dus geen motivatie meer voor heb.

Hoewel ik eerst graag in een ziekenhuis wilde gaan werken, of als ambulancemedewerker of misschien alsnog op de OK… Merk ik steeds meer dat mijn interesses hierin afnemen. Het echte ‘verzorgende’ wat je hebt bij verpleegkunde vind ik ook een stuk minder leuk dan ik bij voorbaat had verwacht. Het is niet dat ik dat niet kan. Ik heb van meerdere docenten te horen gekregen dat ze mij wel echt in de toekomst als verpleegkundige zien rondlopen.. Toch zie ik mijzelf dus steeds minder als verpleegkundige rondlopen.

Ik vond zeker niet alles stom aan deze opleiding. Het vak communicatie en samenwerking vond ik ontzettend leuk. Hier moesten we vaak verschillende situaties naspelen. Dit leidde vaak tot grote hilariteit maar was soms ook best wel moeilijk en/of ongemakkelijk. Want ja, hoe speel je in op een bepaald soort gedrag? Hoe reageer je op een goede manier naar de zorgvrager toe, terwijl de zorgvrager misschien wel verdriet heeft of ontzettend eigenwijs is….Klinkt makkelijk, maar dit was lang niet altijd zo. Wel heel erg interessant. Ook het menselijk contact spreekt mij nog steeds erg aan en dus zie ik mijzelf in de toekomst zeker nog wel met mensen werken.  Alleen niet als verpleegkundige.

Nu ik definitief een punt zet achter deze opleiding geeft dat ergens wel weer rust. Aan de andere kant ben ik weer even in een gat beland. Want wat wil ik dan studeren? En wat ga ik dan de komende 10 maanden doen…? De afgelopen twee weken ben ik alweer naar twee open dagen geweest en de komende twee weken staat er weer een open dag en twee meeloopdagen (bij dezelfde opleiding, verschillende locatie) gepland… Ook heb ik weer diverse studiekeuzetesten gemaakt en ik moet zeggen dat er andere opleidingen uitkomen dan twee jaar geleden. Verpleegkunde staat een stuk lager in het rijtje dan eerst. Maar ik moet zeggen dat het qua uitslagen nu wel aardig klopt. Ik heb op dit moment twee studies op het oog, die wel aardig van elkaar verschillen. Toch word ik van de ene momenteel enthousiaster dan de ander en dus heb ik daar maar liefst twee meeloopdagen gepland. één bij de HAN en één (wederom) bij Fontys. Wat deze opleiding is ga ik nu nog niet vertellen…. Dit hangt er een beetje vanaf hoe ik mijn meeloopdagen ervaar. Hier kan ik dus over twee weken beter een antwoord op geven. Ik wil namelijk niet al meteen in de wereld gooien welke opleiding ik mogelijk wil gaan doen. Want dan is de kans ook weer aanwezig dat ik dan wederom moet zeggen dat ik iets toch niet wil gaan doen, gezien het feit ik enorm slecht ben in keuzes maken.

Toch heb ik het idee dat ik weer een stap verder ben gekomen…. Ik kan in ieder geval weer een ding afstrepen wat ik niet wil gaan studeren.

En ook dat is een keuze.

 

3 gedachten over “Stoppen of doorgaan? Definitief besluit studiekeuze

  1. Wat een krachtige keuze! Je hebt er goed over nagedacht en hebt echt voor jezelf gekozen. Ik kwam er na 3 jaar pas achter dat ik een andere opleiding wilde doen. Dat is echt lastig.
    Maar dat je voor jezelf kunt kiezen, daar kom je echt ver mee, in welke studie dan ook. Ik ben benieuwd wat je alsnog kiest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *