even een (herfst)dip

Na een prachtige zomer met bijna alleen maar zonnige dagen moeten we er nu toch echt aan gaan geloven… De herfst is begonnen.

Sommige mensen zijn blij dat de zomer eindelijk voorbij is, het was de afgelopen zomer ook ontzettend warm en zonnig. Voor mij kan het over het algemeen niet warm en zonnig genoeg zijn. Ik vind het heerlijk om de hele dag in mijn shorts rond te kunnen lopen en om hele dagen in het water te kunnen dobberen. Verder genietend van een ijsje en als kers op de taart ’s avonds lekker barbecuen en genieten van het avondzonnetje tot laat in de avond. Ik had vooral geluk dat ik ruim drie maanden vakantie had en ik daarom ook optimaal kon genieten van dit prachtige weer. Het warme weer heeft natuurlijk als nadeel dat het op je slaapkamer weer snikheet is en dat het vaak weer langer duurt voordat je in slaap valt. Toch kan ik beter tegen weinig slaap in de zomer, dan in de winter. Waarschijnlijk ook omdat ik vrolijker word wanneer ik ’s ochtends al opsta met een strakblauwe lucht en daardoor ook meer zin heb en energie krijg om de dag te beginnen.

Toch moeten we eraan geloven en is de herfst weer van start gegaan. Of terwijl: temperaturen onder de 20 graden, slapen onder een stapel dekens, en de gordijnen die we momenteel weer om acht uur ’s avonds kunnen sluiten. Dat mis ik vooral, de lange avonden dat het nog licht is…

Op dit moment is het dus maandag en de laatste paar dagen ben ik dus echt niet vooruit te branden. Dit komt deels doordat ik moet omschakelen naar het weer, maar ook omdat ik nu begin te merken hoe hectisch de eerste schoolweken eigenlijk waren. Helemaal de velen uren die ik alleen al kwijt ben aan de voorbereiding van de lessen zijn best wel vermoeiend. Ik ben altijd maar iemand die doorgaat en hoewel ik weet dat ik meer rust moet nemen, probeer ik er alsnog zoveel mogelijk uit mijn dag te halen. Na een aantal weken merk ik dat ik ‘te hard’ heb gewerkt en stort ik weer even in. Ineens is alles weer even te veel en kan ik niet de hoeveelheid taken verrichten als dat ik normaal gesproken wel kan. Ik ben dan bijvoorbeeld al op nadat ik even boodschappen heb gedaan. Nu word ik gedwongen om meer rust te nemen, maarrr hier ben ik gewoon niet goed in.

Verder slaap ik de laatste nachten maar liefst ruim 9 uur (wat voor mij echt zeldzaam is, gezien slaap normaliter mijn grootste vijand is), maar ondanks dat ben ik de hele dagen ontzettend moe en hierdoor heb ik ook weer minder energie om aan school te werken of om huishoudelijke taken te verrichten. En dan ben ik al blij dat ik niet meer werk. Het voelt oprecht alsof ik de hele nacht geen oog dicht heb gedaan. Ik moet wel zeggen dat het volgens mij ook wel heerst. Bijna al mijn huisgenoten heb ik gisteren in pyjama rond zien lopen en twee van mijn huisgenoten zijn ook daadwerkelijk ziek. Aangezien ik hier zelf niet bepaald veel zin in heb eet ik momenteel meer groente en fruit, in de vorm van shakes, dan dat ik normaal gesproken zou doen. Ik moet zeggen, ik ben er verslaafd aan geworden. Het is zo simpel om te maken, super gezond en daarbij vind ik zelfs de smaak super lekker! Ook mijn huisgenoten moeten er langzaam maar zeker in geloven. ‘Zuster’ Jils zorgt wel weer voor de ziekenboeg (Zoals ze het zelf noemen, haha). Hoewel ze de smaak niet echt kunnen waarderen, knappen ze langzaam maar zeker helemaal op. Ik merk dat deze extra vitamines zeker geen overbodige luxe voor mijzelf zijn. Ik merk dat ik er wel wat extra energie van krijg.

Hoewel ik dit weekend dus vrijwel niets heb gedaan, de hele dag in pyjama zat, zo nu en dan YouTube video’s bekeek en dit een beetje afwisselde met studeren (wanneer ik weer eventjes energie had) en slapen, verplichte ik mijzelf wel om op z’n minst iets te doen. Dit is niet heel erg moeilijk, want als je op jezelf woont kun je altijd wel weer een taak bedenken. Wanneer ik geen boodschappen hoef te doen, kan ik wel weer een wasmachine volstoppen, of de vloer stofzuigen. Toch probeer ik natuurlijk ook nog leuke dingen te doen, ondanks dit ook weer meer energie kost. Op dit soort momenten wanneer ik weer zo moe ben en eigenlijk nergens echt zin in heb moet ik mijzelf oprecht een schop onder m’n reet geven en mijzelf verplichten om toch nog even naar buiten te gaan. Uiteindelijk weet ik dat dit me weer meer energie zal gaan opleveren en ik uiteindelijk sneller uit deze dip kom. Het is toch belangrijk om je dagritme te behouden.

Dus, zo gezegd, zo gedaan. Afgelopen vrijdag kwam mijn stiefzus mijn kamer bewonderen en zijn we gezellig wezen lunchen in de stad. Ik ben dol op lekker eten. En hoewel ik over het algemeen best wel zuinig leef en ik best wel goed kan koken, is het natuurlijk niet verkeerd als je zo nu en dan lekker buiten de deur eet. Diezelfde dag kwam mijn moeder nog ’s avonds langs om mijn fiets terug te brengen. Deze stond voor de tweede keer in een paar weken bij de fietsenmaker… Super irritant, maar dat is nu opgelost. Ze nam me mee naar het Fooddock waar we echt goddelijke cheesecake hebben gegeten. Dit zijn weer even kleine geluksmomentjes waar ik heel erg van kan genieten en waar ik ongemerkt ook wel weer energie van krijg.

  

Deze week heb ik ‘gelukkig’ maar drie schooldagen en voor de rest ga ik het gewoon lekker rustig aan doen.:w

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *