Eerste post!

Hey allemaal!

Welkom op mijn blog!

Dit is dus gelijk mijn allereerste post en ik merk dat ik het nu nog best wel moeilijk vindt. Het duurde ook zo lang voordat ik de stap durfde te zetten. Maar als je dit dus leest is de stap gezet. Vanaf nu, op dit moment, hoef ik niet meer te zwijgen. Ik hoef mijzelf niet meer te ‘verstoppen’ om hoe ik nou daadwerkelijk ben. Het is niet zo dat je me nu anders gaat zien, ik blijf gewoon hetzelfde. Maar in mij, in mij verandert er nu iets voorgoed. Het geeft vrijheid, het geeft meer ruimte nu ik het kwijt ben en het gewoon openbaar deel. Ik hoef niet meer na te denken of me meer in te gaan houden omdat de één het wel weet en de ander het niet weet. Juist dit maakte het vaak vervelend en ook ontzettend tegenstrijdig.

Vandaag had ik nog zo’n dergelijke situatie op school. Een klasgenoot vroeg waarom ik recht heb op extra toetstijd. Vanwege dyslexie? Helemaal niet vervelend, ze was oprecht geïnteresseerd. Ik zei dat ik geen dyslexie had. Had ik natuurlijk kunnen doen, maar dan hou ik mijzelf alleen maar voor de gek. Gek genoeg kon ik het op dat moment niet duidelijk maken, waarom ik nou wel recht heb op extra toetstijd.. Terwijl je op dat moment wel weet dat ze eigenlijk een ander soort reactie van je gaan verwachten. Ik heb uiteindelijk niks gezegd. Ik moet toegeven dat ik het schrijvend ook makkelijker vind om het te vertellen en gek genoeg, weet ik nog steeds niet zo goed waarom. Het is gewoon zoals het is. Vanaf nu ga ik gewoon open kaart spelen. Ik ga het in ieder geval proberen! Ik heb ten slotte niks te verliezen. Ik ben wie ik ben en ik zal gewoon zo blijven.

7 gedachten over “Eerste post!

  1. Hoi Jils! Je had mijn aandacht en nieuwsgierigheid getrokken met je bericht. Leuk en stoer dat je nu blogt. Heel benieuwd naar je verhalen en ervaringen die je wilt delen. Succes👍💖. Liefs van je ‘ouwe’ buuf, Angélique

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *